De slaapfasen

Bij het indommelen verlaten we beetje bij beetje de realiteit. Ons reactievermogen op de omgeving vermindert sterk. We belanden na verloop van tijd in de 'TRAGE SLAAP'. Onze ademhaling wordt in deze fase diep en zwaar. Op dat moment zijn we moeilijk wakker te maken. Ons lichaam is in deze fase aan het regenereren.

Op het einde van de 'TRAGE SLAAP' komen we dicht bij het ontwaken, om vervolgens te vallen in de volgende fase : de 'PARADOXALE SLAAP'. Deze fase wordt gekenmerkt door een enorme hersenactiviteit. In deze fase worden al onze lichaamsdelen immobiel. In deze fase zijn ook snelle oogbewegingen merkbaar. De zichtbare paradox tussen een onbeweegbaar lichaam en de enorme hersenactiviteit rechtvaardigt de naam 'PARADOXALE SLAAP' voor deze fase.

Als laatste fase kennen we het 'ONTWAKEN', om vervolgens een volgende cyclus aan te vangen. Het zijn die tussenfasen van ontwaken die wij ons 's ochtends herinneren.

Zo'n slaapcyclus duurt ongeveer 90 minuten.

De eerste slaapcycli spitsen zich vooral toe op de regenererende werking van het lichaam. Tijdens het eerste deel van een nacht is een cyclus goed voor zo'n 80 minuten trage slaap en 10 minuten paradoxale slaap. Naarmate de nacht vordert neemt het aandeel paradoxale slaap toe, ten koste van de trage slaap.

Een nacht van ongeveer 8 uur bestaat ongeveer uit 5 cycli van ca. 90 minuten, onderbroken door korte perioden van wakker zijn.

Proefondervindelijk werd vastgesteld dat het beter is gewekt te worden na een cyclus. Met andere woorden in de perioden van het bijna wakker zijn. Het is zelfs beter een cyclus te verliezen dan gewekt te worden middenin een cyclus.

terug | home | verder

vragen? | reageer! | wie, wat, waar?